Τρίτη, 21 Απριλίου 2015

Μελιτζάνα

Η Μελιτζάνα (Solanum melongena) κατάγεται από τις ζεστές περιοχές της Ινδίας, όπου καλλιεργείται εδώ και 4.000 χρόνια.
Οι Ινδοί την χρησιμοποιούσαν στην διατροφή τους, συντηρημένη σε αλατόνερο μαζί με αρωματικά φυτά. Στην Δύση την έφεραν οι Άραβες, αρχικά στην Σικελία περί το 1300 από όπου και εξαπλώθηκε έναν αιώνα μετά στην Ευρώπη. 
Είναι ετήσιο φυτό ύψους 60 – 100 cm., με ρίζες που μπορούν να φθάσουν σε βάθος το 1 μέτρο. Έχει άνθη χρώματος βιολετί και σαρκώδεις καρπούς. Το σχήμα των καρπών μπορεί να είναι σφαιροειδές, αυγοειδές ή κυλινδρικό. Το χρώμα τους μπορεί να είναι λευκό ή κάποιας απόχρωσης του μώβ. Ευδοκιμεί κυρίως σε περιοχές με σχετικά υψηλές θερμοκρασίες. Οι ιδανικές θερμοκρασίες για την ανάπτυξή της είναι 18 -25 C.
Θέλει εδάφη μέσης σύστασης με αρκετή υγρασία και καλή αποστράγγιση.
Πρέπει πάντα να εφαρμόζουμε αμειψισπορά για να μην έχουμε φυτοπαθολογικά προβλήματα.
Υπαίθρια σπορά γίνεται από το Μάρτιο – Απρίλιο.
Σε σπορείο γίνεται Ιανουάριο – Φεβρουάριο και μεταφύτευση μετά από 1,5 – 2 μήνες.
Μπορούμε όμως να προμηθευτούμε έτοιμα φυτά από το εμπόριο - από Απρίλιο και μετά - και να τα φυτεύουμε σε αποστάσεις 40 – 50 cm.
Η συγκομιδή αρχίζει από τον Μάιο για της πρώιμες φυτεύσεις, συνεχίζεται Ιούνιο – Ιούλιο για τις κανονικές και μπορεί να φθάσει μέχρι τα πρώτα κρύα του χειμώνα.
Οι καρποί πρέπει να συγκομίζονται τρυφεροί και πριν σποριάσουν. Οι τελευταίες συγκομιδές μας δίνουν κυρίως καρπούς μικρούς που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τουρσί ή γλυκό κουταλιού.
Η καλλιέργεια της μελιτζάνας απαιτεί συχνά ποτίσματα, έτσι μειώνεται και η πικρή γεύση των καρπών. Επίσης χρειάζεται στην πρώτη φάση ανάπτυξής της, να κόψουμε τους περίσσιους βλαστούς από την βάση του φυτού και να αφήσουμε μόνο 3 -4, έτσι ώστε να έχουμε καλή και ομοιόμορφη καρποφορία.
Η λίπανση της μελιτζάνας μπορεί να καλυφθεί με την χρήση ζωικής κοπριάς σε ποσότητες από 2 – 3 τόνους ανά στρέμμα. Οι πιθανές ανάγκες σε φώσφορο μπορούν να καλυφθούν με προσθήκη ορυκτού φωσφόρου.
Τα φυτοπροστατευτικά προβλήματα, μπορούν να λυθούν με ψεκασμούς χαλκού για τους μύκητες και με ροτενόνη για τους εντομολογικούς εχθρούς.
Στην συγκομιδή θα πρέπει να προσέχουμε να κόβουμε την μελιτζάνα με το κοτσάνι της. Αυτό μας δίνει την δυνατότητα συντήρησης της στο ψυγείο μας για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα.
Η σύνθεση 100 γραμμαρίων καρπού περιέχουν:
· Βρώσιμο τμήμα: 92 %
· Νερό: 92,7 γραμμάρια
· Ενέργεια: 15 Kcal
· Πρωτεΐνες: 1 γραμμάριο
· Λιπίδια: 0,1 γραμμάρια
· Υδατάνθρακες : 2,6 γραμμάρια
· Βιταμίνη C: 11 mg.
· Βιταμίνη Β3: 0,6 mg
· Φώσφορο: 33 mg.
· Ασβέστιο: 14 mg.
· Σίδηρο: 0,30 mg.
· Μαγνήσιο: 12,9 mg.
· Κάλιο: 184 mg.
Η παραδοσιακή ιατρική της δίνει αρκετές ιδιότητες. Έχει αντιοξειδωτική και καρδιοπροστατευτική δράση. Προστατεύει τα κύτταρα του οργανισμού από την οξειδωτική δράση των ελεύθερων ριζών. Είναι διουρητική, διεγείρει την λειτουργία του εντέρου, του συκωτιού, του πάγκρεας και των νεφρών. Βοηθάει στην μείωση της χοληστερίνης στο αίμα.
Με τα φύλλα της μπορούμε να κάνουμε καταπλάσματα για εγκαύματα και εξανθήματα. Με τα κοτσάνια μπορούμε να κατασκευάσουμε πούδρα για την αντιμετώπιση των αιμορροΐδων.
Τέλος χρησιμοποιείται και στην αισθητική για μάσκες προσώπου.
πηγή:  http://realfarm.gr/kalokairina/melitzana.html

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου